DAIMON
นิทรรศการภาพวาดโดย Myrtille Tibayrenc ณ สมาคมฝรั่งเศสเชียงใหม่
11 กรกฎาคม – 16 สิงหาคม 2569
พิธีเปิดนิทรรศการ: วันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม 2569 เวลา 18:00 น.
ชื่อของนิทรรศการ Daimon มาจากคำในภาษากรีกโบราณ daimōn ซึ่งหมายถึงพลังหรือจิตวิญญาณที่มองไม่เห็น อันเชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่กำหนดบุคลิกภาพ ชะตากรรม และธรรมชาติอันลึกซึ้งของมนุษย์แต่ละคน Daimon มิใช่เทพเจ้าและมิใช่ปีศาจ หากแต่ดำรงอยู่ในพื้นที่กึ่งกลางระหว่างสิ่งที่มองเห็นกับสิ่งที่มองไม่เห็น ระหว่างโลกทางกายภาพกับโลกของประสบการณ์ภายใน
ในผลงานชุดใหม่นี้ Myrtille Tibayrenc สำรวจร่างกายมนุษย์ในฐานะพื้นที่ของตำนาน ความทรงจำ และการแปรเปลี่ยน ภาพวาดของเธอเผยให้เห็นภูมิทัศน์เหนือจริงที่เต็มไปด้วยตัวตนลึกลับ สัตว์เชิงสัญลักษณ์ และร่างโดดเดี่ยวที่ล่องลอยอยู่ระหว่างการใคร่ครวญและการตื่นรู้ ด้วยแรงบันดาลใจจากจิตรกรรมสัญลักษณ์นิยม (Symbolism) ตำนาน ภาพแบบยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และศิลปะร่วมสมัยเชิงรูปเหมือน เธอสร้างสรรค์ผลงานที่ทั้งใกล้ชิดและมีลักษณะเชิงสากลเหนือกาลเวลา ตัวละครในภาพมิใช่ภาพเหมือนหรืออุปมานิทัศน์ในความหมายดั้งเดิม หากแต่เป็นตัวแทนของสภาวะทางอารมณ์และจิตวิทยา
กระบวนการสร้างสรรค์ทางวัสดุถือเป็นหัวใจสำคัญของการทำงานของศิลปิน Tibayrenc ศึกษาศิลปะในประเทศฝรั่งเศสช่วงต้นทศวรรษ 2000 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่แนวคิดเชิงคอนเซ็ปชวลมีอิทธิพลอย่างมากต่อการศึกษาศิลปะ ขณะที่เทคนิคจิตรกรรมแบบดั้งเดิมแทบไม่ได้รับการถ่ายทอด เธอจึงพัฒนาเทคนิคการทำงานของตนเองผ่านการค้นคว้าและการทดลองอย่างอิสระ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากจิตรกรยุคเรอเนซองส์ เธอเตรียมพื้นรองรับไม้ด้วยเกสโซแบบดั้งเดิมและค่อย ๆ สร้างภาพผ่านการลงสีชั้นบางโปร่งแสงด้วยสีน้ำมัน การใช้แผ่นทองคำเปลวซึ่งได้รับอิทธิพลจากการใช้ชีวิตในประเทศไทยกว่าสองทศวรรษ ยังสร้างบทสนทนาระหว่างขนบจิตรกรรมยุโรปกับภาษาทัศนศิลป์ของศิลปกรรมศักดิ์สิทธิ์ไทย
ตัวละครหญิง ชาย และแอนโดรจีนัส (androgynous) ดำรงอยู่ร่วมกันภายในจักรวาลเชิงสัญลักษณ์เดียวกัน โดยได้รับการถ่ายทอดด้วยความละเอียดอ่อนและความซับซ้อนอย่างเท่าเทียม ในฐานะศิลปินหญิงผู้ทำงานภายในขนบของจิตรกรรมเชิงรูปเหมือน Tibayrenc นำเสนอร่างกายมนุษย์ไม่ใช่ในฐานะวัตถุแห่งการมอง หากแต่เป็นพื้นที่ของโลกภายใน ความเปราะบาง และความหมายเชิงตำนาน
หัวใจสำคัญของ DAIMON คือการใคร่ครวญถึงเรื่องเล่าที่อาศัยอยู่ภายในตัวเรา นิทรรศการเชื้อเชิญให้ผู้ชมมองตัวละครเหล่านี้ไม่ใช่ในฐานะตัวแทนของผู้อื่น แต่ในฐานะกระจกสะท้อนที่เปิดโอกาสให้ประสบการณ์ร่วมของความปรารถนา ความไม่แน่นอน การเปลี่ยนแปลง และการค้นพบตนเองปรากฏขึ้น /-
